Urodziłam się w zimę, 3 stycznia 2005 roku w Warszawie. Razem ze mną przyszli na świat Farah, Feroz i Ferrero. Wszyscy jesteśmy Perfekt;-). Moi bracia i siostrzyczka rozjechali się po świecie a ja zostałam w moim rodzinnym kraju- w Polsce. W ogóle to od samego początku byłam oczekiwanym dzieckiem- zaplanowanym i kochanym już od samych narodzin. ONA zabrała mnie w zimie od mojej psiej mamy. Opowiadała mi potem, że całą podróż przespałam, ale w nocy w nowym domku nie mogłam spać.

Tęskniłam za moją psią mamą i wtedy ONA położyła się obok mnie, by nie było mi tak smutno...I tak mijały tygodnie, miesiące...Wszystko było dla mnie wtedy takie nowe, nawet te zaspy w które wpadałam. I ONA...zastanawiałam się skąd się nagle wzięła? Tuliła mnie i całowała po pyszczku, piszczała z radości jak siusiałam na trawkę i dawała za to nawet coś dobrego. Robiła zdjęcia, wycierała łapki, uczyła nowych rzeczy, jakdostawałam czkawki masowała mi brzuszek, kupowała zabawki, materacyk...

A ja?

Ja już materacyka nie mam- bo bardzo spodobały mi się kolorowe gąbki, które tam w środku były...Uwielbiałam robić dziurki w jej spodniach, bo ONA tak fajnie wtedy podskakiwała, targałam szmaty do podłogi, gazety, nawet czasem kota pogoniłam, a najbardziej uwielbiałam porywać papcie- i do teraz mi to zostało;-)

Dziś już dorosła jestem a ONA dalej mówi do mnie „maluszek” a przecież ja już ważę 34 kilo. ONA stała się moją rodziną, bardzo mnie kocha- ja ją też ale nie tylko ją, moją człowieczą mamę...Kocham też biszkopty, kiszoną kapustę, pumpernikiel z pasztetem i kota kocham gonić i moją zdechłą kurę targać...Kocham spacery z moją człowieczą mamą, zimę kocham, ćwiczenia, zabawy, wariacje śniegowe kocham. I kocham jak moja człowiecza mama jest ze mną cały czas... wtedy świat nie istnieje albo czas w miejscu staje...

Tak by mogło być wiecznie... Ja to nazywam miłością...psią miłością...a moja człowiecza mama mówi, że spełniło się jej marzenie, bo pojawiłam się ja...Fridusia.